geri geldim boğulmamak için

dolabın yeri gibi anlamsız bir yerde duruyorum, ne olacağı da belirsiz neyi istediğim de. her gece 3'te başlıyor keşkelerim, keşke bir şeyleri düzeltmek hiç gerekmese. kovalamak, sırtlamak istediğim şeylerin telaşı, peşimde biriktirdiğim yükü de çekeceğim gerçeğini geçici ve sürekli olarak baskılıyor, sonra diyorum neden böyle yorgun ve halsizim. bastırmaya çalıştığım her his kartopu gibi, koca bir kaya gibi üzerime geliyor, sonra sisifos gibi tepeye çıkmaya çalışıyorum hepsiyle birlikte.